Με αφορμή την 250ή επέτειο της ανεξαρτησίας των Ηνωμένων Πολιτειών, ο Ζοακίμ Ζιμενέζ υπογράφει ένα μετάλλιο που τιμά την αμερικανική ελευθερία, δύομισι αιώνες μετά την
διακήρυξή της. Περισσότερο από μια αναμνηστική δημιουργία, αυτή η δημιουργία εντάσσεται στον μακρύ χρόνο: αυτόν μιας ιστορίας που τροφοδοτείται από τις ανταλλαγές και από 250 χρόνια φιλίας και συνεργασίας μεταξύ Γαλλίας και Ηνωμένων Πολιτειών.
Το μετάλλιο αντηχεί τις μεγάλες στιγμές της γαλλο-αμερικανικής φιλίας, από την υποστήριξη
αποφασιστική συμβολή που προσφέρθηκε τον 18ο αιώνα έως τις πολιτιστικές και διπλωματικές συνεργασίες που
χτίζονται μέσα από τις γενιές. Συνομιλεί με την κληρονομιά των χαρακτών του αιώνα.
του Διαφωτισμού, δημιουργών των πρώτων μεταλλίων που γιόρτασαν την αμερικανική ανεξαρτησία. Μετά από
χρόνια αργότερα, ο Ζοακίμ Ζιμενέζ εντάσσεται σε αυτή τη συνέχεια και με τη σειρά του τους αποτίει
φόρος τιμής, εστιάζοντας το βλέμμα στο παρόν. Μέσα από αυτό το έργο, το μετάλλιο γίνεται αντικείμενο μετάδοσης: αφηγείται μια ανεξαρτησία εν κινήσει, διαμορφωμένη από την ιστορία, τον διάλογο και μια διαρκή φιλία μεταξύ δύο εθνών.

ΕΜΠΡΟΣΘΙΑ ΟΨΗ

⁣⁢Το σχέδιο απεικονίζει μια σκηνή μάχης, στο ύφος της «Ελευθερίας που οδηγεί τον λαό»
του Ευγένιου Ντελακρουά, δομημένη γύρω από τρεις κεντρικές φιγούρες. Στο προσκήνιο αναπτύσσεται μια αλληγορική γυναικεία φιγούρα, αναγνωρίσιμη από τη στεφάνη με ακτίνες και το ρευστό φόρεμά της. Ενσαρκώνοντας την Ελευθερία, καθοδηγεί την πορεία κρατώντας μια σημαία.
Στο κέντρο της σύνθεσης, ο Τζορτζ Ουάσινγκτον, ιδρυτική μορφή του αμερικανικού έθνους, απεικονίζεται να κρατά ένα σπαθί. Στα δεξιά του, ο μαρκήσιος ντε Λαφαγιέ υψώνει με τη σειρά του ένα όπλο, υποδηλώνοντας την κοινή δέσμευση και τον αγώνα που δόθηκε για την ελευθερία.
Στο φόντο, ένα τοπίο με στρατιώτες υπενθυμίζει το ιστορικό πλαίσιο του αγώνα για την ανεξαρτησία και εντάσσει τη σκηνή στο χάος των συγκρούσεων που διαμόρφωσαν τη γέννηση του έθνους.⁤⁣

ΠΙΣΩ ΟΨΗ

Η σύνθεση συγκεντρώνει πολλαπλές στρώσεις της αμερικανικής ιστορίας, αναπτυγμένες σε ένα
κυκλική πορεία, δεξιόστροφα. Στο παρασκήνιο διαγράφεται
Η Hermione, η φρεγάτα που επέτρεψε στον μαρκήσιο ντε Λα Φαγιέτ να φτάσει στην Αμερική, άμεση υπενθύμιση της γαλλικής υποστήριξης στον αγώνα για την ανεξαρτησία. Οι ημερομηνίες 1776–2026, χαραγμένες στη σύνθεση, δημιουργούν έναν δεσμό μεταξύ της διακήρυξης της ανεξαρτησίας και της 250ης επετείου της.
Στα δεξιά, δύο προφίλ ξεχωρίζουν: αυτά του Τζορτζ Ουάσινγκτον και του μαρκησίου ντε Λα
Φαγιέτ, ιδρυτικές μορφές της ανεξαρτησίας των Ηνωμένων Πολιτειών και σύμβολα της γαλλο-αμερικανικής συμμαχίας. Τα προτομή τους, στραμμένα προς τον ορίζοντα, υποδηλώνουν ένα κοινό όραμα και μια κοινή, διαχρονική οικοδόμηση.
Στο κάτω μέρος του σχεδίου, ένα καπέλο και ένα κράνος από τον Πρώτο και τον
Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο εισάγουν μια άλλη χρονική διάσταση: παραπέμπουν στη συνέχεια της δέσμευσης, στους αγώνες που διεξήχθησαν δίπλα-δίπλα και στις ανανεωμένες συμμαχίες καθ' όλη τη διάρκεια του 20ού αιώνα.
Αριστερά, το Άγαλμα της Ελευθερίας, σχεδιασμένο και συναρμολογημένο στη Γαλλία, υψώνεται ως ορόσημο.
οπτική και συμβολική, ενσαρκώνοντας τα ιδεώδη της ελευθερίας και της χειραφέτησης. Το σύνολο του σχεδίου παρουσιάζει έτσι μια ανεξαρτησία ενταγμένη στο μακρύ χρονικό διάστημα.