„Piąta Republika Francuska”

Reprezentowany tutaj pęk liktorski jest symbolem głęboko zakorzenionym w historii Rzymu, który stał się emblematem Piątej Republiki Francuskiej. Tradycyjnie liktor był urzędnikiem publicznym w starożytnym Rzymie, odpowiedzialnym za noszenie pęków rózeg związanych wokół topora. Symbol ten uosabiał autorytet urzędnika i jego zdolność do karania lub ochrony.

Narodziny i rozwój Organizacji Narodów Zjednoczonych wzmocniły potrzebę symbolizowania Republiki Francuskiej przez jej godło. W rzeczywistości, gdy w Nowym Jorku zbudowano salę Zgromadzenia Ogólnego ONZ, każdy kraj musiał być reprezentowany przez pieczęć. W 1953 roku komisja zebrała się w Ministerstwie Spraw Zagranicznych, aby zdefiniować godło Francji, które miało znaleźć się w sali Zgromadzenia Ogólnego ONZ w Nowym Jorku. Komisja przyjęła projekt artysty Roberta Louisa, który brzmi następująco: „na błękitnym tle pęk liktorski ułożony pionowo, na dwóch gałęziach dębu i oliwki, skrzyżowanych w kształcie litery X, wszystko w kolorze złotym, związane wstęgą tego samego koloru, z dewizą w literach piaskowych: Wolność, Równość, Braterstwo”.

Pęk liktorski, używany w kontekście Piątej Republiki, składa się z topora otoczonego pękami rózeg. Jest często kojarzony z prezydentem Republiki Francuskiej i jest przedstawiany na oficjalnych insygniach, takich jak medale prezydenckie. Symbol ten przypomina o autorytecie państwa i władzy wykonawczej prezydenta w zarządzaniu sprawami krajowymi. Centralna część motywu przedstawia pęki utworzone przez zestawienie długich i cienkich gałęzi związanych wokół topora rzemieniami. Pęki są pokryte tarczą, na której wyryto inicjały RF (République française). Gałęzie dębu i oliwki otaczają motyw. Dąb symbolizuje sprawiedliwość, oliwka pokój.