1 lipca 987 r. Hugon Kapet wybrany na króla Franków

987. Dynastia Karolińska, genialnie założona przez Karola Wielkiego w 800 roku, uległa znacznemu osłabieniu. Po śmierci ostatniego przedstawiciela dynastii, Ludwika V zwanego „Gnuśnym”, który nie pozostawił dziedzica, zgromadzenie wielkich panów Zachodniej Frankonii zebrało się w Senlis w czerwcu, aby wybrać nowego króla. 1 lipca wybrali hrabiego Paryża Hugona Kapeta na króla Franków. Był to już człowiek w zaawansowanym wieku jak na tamte czasy (47 lat). Poprzez swojego ojca Hugona I, był dziedzicem potężnej linii arystokratycznej, Robertynów, którzy od dwóch stuleci rywalizowali z Karolingami i Ottonami (wielką rodziną saskiej szlachty) o władzę. Krew Karolingów płynęła również w żyłach nowego króla, poprzez jego babkę Beatrycze z Vermandois, potomkinię Karola Wielkiego w 5. pokoleniu.

Dwa dni po wyborze Hugon Kapet został koronowany w katedrze w Noyon przez biskupa Reims, Adalberona, zgodnie z rytuałem ustanowionym w 751 roku przez Pepina Krótkiego. Pomimo wyboru i koronacji, król musiał bronić swojej legitymacji siłą oręża. Przez pierwsze dwa stulecia swojego istnienia dynastia Kapetyngów miała władzę jedynie nad ograniczonym terytorium, położonym między Paryżem a Orleanem, reszta królestwa pozostawała w rękach panów feudalnych.

Chociaż Hugon Kapet nie zdołał poskromić swoich niesfornych wasali, jego panowanie stanowiło jednak punkt zwrotny dla monarchii francuskiej. Odnawiając więzi z Kościołem i jego najpotężniejszymi biskupami oraz zawierając sojusze z wielkimi książętami, król wzmocnił swój tron i poświęcił całą swoją energię na stworzenie trwałej dynastii, włączając w to swojego syna Roberta Pobożnego już w 987 roku. Udało mu się: został on koronowany po śmierci Hugona Kapeta w 996 roku. Na tym wzorze pierwsze pokolenia Kapetyngów nadal podlegały feudalnej zasadzie elekcji, ale dbali o to, aby ich najstarszy syn został wybrany za ich życia. Dopiero dwa wieki później, gdy francuska monarchia stała się wystarczająco silna, mogła obejść się bez rytuału elekcji, podczas sukcesji Filipa Augusta 14 lipca 1223 roku. Dynastia Kapetyngów panowała zatem we Francji nieprzerwanie aż do Rewolucji (1792), a następnie od Restauracji (1815) do końca monarchii lipcowej (1848).