„Darlehenskassenscheine” były banknotami emitowanymi w latach 1914–1922 przez Reichsschuldenverwaltung (zarząd długu Rzeszy). Były używane do czasu hiperinflacji w 1923 roku. Banknoty te nie miały mocy prawnej, ale musiały być akceptowane przez wszystkie kasy publiczne. Ich wartość była gwarantowana przez pożyczki zabezpieczone majątkiem przemysłowym i rolnym. Nawet bez mocy prawnej, „Darlehenskassenscheine” były de facto powszechnie używaną walutą, stanowiącą równoległy środek płatniczy do marki złotej podczas I wojny światowej i na początku Republiki Weimarskiej.

Zdjęcie poglądowe