Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Λουδοβίκου ΙΣΤ΄, η Γαλλία χρησιμοποιούσε ένα νομισματικό σύστημα που κληρονομήθηκε από το Ancien Régime, βασισμένο στο livre tournois. Αυτό το σύστημα διήρκεσε μέχρι τη Γαλλική Επανάσταση, πριν αντικατασταθεί από το φράγκο το 1795. Βασιζόταν σε μια ουσιαστική διάκριση μεταξύ μιας λογιστικής μονάδας, η οποία χρησιμοποιούνταν για την έκφραση αξιών, και των πραγματικών νομισμάτων, κατασκευασμένων από χρυσό, ασήμι ή χαλκό, τα οποία κυκλοφορούσαν στις συναλλαγές.
Η λογιστική μονάδα: το livre tournois
Το livre tournois (σύμβολο £) ήταν η κύρια λογιστική μονάδα στο βασίλειο. Χρησιμοποιούνταν για να εκφράσει τιμές, μισθούς, χρέη και χρηματικά ποσά σε συμβόλαια καθώς και στη λογιστική του κράτους.
Πρέπει, ωστόσο, να σημειωθεί ότι δεν αντιστοιχούσε σε ένα μόνο νόμισμα: αποτελούσε κυρίως ένα σημείο αναφοράς για τον υπολογισμό, το οποίο μπορούσε να βρεθεί μέσω της αξίας των διαφόρων κερμάτων σε κυκλοφορία.
Τα πολύτιμα κομμάτια
Ο χρυσός Λούης
Το Louis d'or ήταν ένα χρυσό νόμισμα μεγάλης αξίας. Χρησιμοποιούνταν κυρίως για μεγάλες πληρωμές: εμπορικές συναλλαγές, μεγάλα έξοδα, διακανονισμούς μεταξύ εμπόρων ή πλούσιων ατόμων. Η χρήση του επομένως παρέμεινε περιορισμένη σε ένα μικρό τμήμα του πληθυσμού.
Η ασπίδα
Το εκού ήταν ένα ασημένιο νόμισμα που χρησιμοποιούνταν συνήθως στο εμπόριο. Πιο προσιτό από το χρυσωρυχείο, κυκλοφορούσε ευρύτερα και έπαιζε κεντρικό ρόλο στις καθημερινές συναλλαγές μέσης αξίας.
Μικρή αλλαγή στην καθημερινότητα
Το έδαφος
Το σολ ήταν μια μικρή νομισματική μονάδα, που χρησιμοποιούνταν για τα καθημερινά έξοδα διαβίωσης: αγορά ψωμιού, βασικά τρόφιμα, μικρές υπηρεσίες.
Το φαρδίνι
Το λιάρδο, ακόμη χαμηλότερης αξίας, συμπλήρωνε τη σειρά των νομισμάτων χαμηλής αξίας. Μαζί με το σολ, επέτρεπε σε άτομα με περιορισμένο εισόδημα να πληρώνουν για τις καθημερινές τους αγορές.
Αυτό το σύστημα αντανακλούσε την κοινωνία της εποχής: κάθε κοινωνική τάξη χρησιμοποιούσε κυρίως το είδος του νομίσματος που ήταν κατάλληλο για το επίπεδο εισοδήματός της και τις ανάγκες της.
Η Γαλλική Επανάσταση ανέτρεψε όλους τους θεσμούς, συμπεριλαμβανομένου του νομισματικού συστήματος. Το 1795, το φράγκο αντικατέστησε επίσημα το livre tournois, σηματοδοτώντας τη μετάβαση σε ένα πιο ορθολογικό και ομοιόμορφο σύστημα.
Υπό τον Λουδοβίκο ΙΣΤ΄, το γαλλικό νόμισμα βασιζόταν σε μια ισορροπία μεταξύ μιας λογιστικής μονάδας (τουρνουά λίβρας) και νομισμάτων ποικίλης αξίας, από το χρυσό λουδοβίκο μέχρι το λιάρδο. Αυτό το σύστημα, χαρακτηριστικό του Παλαιού Καθεστώτος, εξαφανίστηκε με τις αναταραχές της Επανάστασης, δίνοντας τη θέση του στο φράγκο, το οποίο θα διαμόρφωνε το γαλλικό νόμισμα για σχεδόν δύο αιώνες.
