{"type":"root","children":[{"type":"paragraph","children":[{"type":"text","value":"⁣⁢Ας ξεκινήσουμε με την απάντηση που κανείς δεν δίνει: από τα περίπου εξακόσια αναμνηστικά κέρματα των 2 ευρώ που έχουν εκδοθεί από το 2004, περίπου είκοσι ξεπερνούν σταθερά τα 20 ευρώ και μόνο μια χούφτα φτάνει τα τριψήφια ποσά. Όλα τα υπόλοιπα αξίζουν μεταξύ 3 και 10 ευρώ σε κατάσταση μέντας, και την ονομαστική τους αξία αν έχουν κυκλοφορήσει. Αν φτάσατε εδώ αφού βρήκατε ένα κέρμα στα ρέστα σας, είναι σχεδόν σίγουρα η δεύτερη περίπτωση.⁤⁣"}]},{"type":"paragraph","children":[{"type":"text","value":"⁣⁢Αυτό που καθορίζει την αξία είναι η κοπή, και τίποτα άλλο. Τα μικροκράτη εκδίδουν μερικές δεκάδες χιλιάδες αντίτυπα εκεί που η Γαλλία ή η Γερμανία κόβουν δεκάδες εκατομμύρια: το Μονακό, το Βατικανό και ο Άγιος Μαρίνος συγκεντρώνουν λοιπόν την ουσιαστική αξία του χώρου. Ακολουθούν μερικές χρονολογίες από συνηθισμένες χώρες όπου η έκδοση παρέμεινε περιορισμένη — κάποιες Φινλανδικές, Σλοβενικές ή Λουξεμβουργιανές. Μια κοπή κάτω από 100.000 αξίζει να την προσέξετε· πάνω από ένα εκατομμύριο, το νόμισμα είναι συνηθισμένο ανεξαρτήτως θέματος.⁤⁣"}]},{"type":"paragraph","children":[{"type":"text","value":"⁣⁢Δύο παγίδες εμφανίζονται συνεχώς. Η πρώτη είναι το περιεχόμενο που υπόσχεται \"σπάνια κέρματα που αξίζουν πολλά\" και απεικονίζει το άρθρο με αναμνηστικά κέρματα είκοσι εκατομμυρίων αντιτύπων: ελέγχετε πάντα την κοπή πριν από την ζητούμενη τιμή. Η δεύτερη είναι το λεγόμενο \"ελαττωματικό\" νόμισμα. Τα πραγματικά λάθη κοπής υπάρχουν και πιστοποιούνται· η συντριπτική πλειοψηφία αυτών που παρουσιάζονται ως ελαττωματικά στο διαδίκτυο είναι κέρματα που έχουν φθαρεί μετά την κοπή, χωρίς επιπλέον αξία.⁤⁣"}]},{"type":"paragraph","children":[{"type":"text","value":"⁣⁢Για να χτίσετε μια συλλογή που να αντέχει, επιλέξτε έναν άξονα και μείνετε σε αυτόν: μια χώρα, μια χρονολογία, ή ένα θέμα. Οι συλλογές που δημιουργούνται από αυθόρμητη επιλογή είναι οι πιο δύσκολες στην μεταπώληση.⁤⁣"}]}]}