Ter gelegenheid van de 250e verjaardag van de Amerikaanse Onafhankelijkheid, signeert Joaquin Jimenez een medaille die de Amerikaanse vrijheid eert, tweeënhalve eeuw na de
proclamatie. Meer dan een herdenking, is deze creatie verankerd in de lange termijn: die van een geschiedenis gevoed door uitwisselingen en door 250 jaar vriendschap en samenwerking tussen Frankrijk en de Verenigde Staten.
De medaille weerspiegelt de grote momenten van de Frans-Amerikaanse vriendschap, sinds de beslissende steun
die in de 18e eeuw werd verleend tot de culturele en diplomatieke samenwerkingen die zich
worden door de generaties heen opgebouwd. Ze gaat in dialoog met de erfenis van de graveurs van de eeuw.
van de Verlichting, de makers van de eerste medailles ter viering van de Amerikaanse onafhankelijkheid. Van
jaren later, voegt Joaquin Jimenez zich bij deze continuïteit en brengt hij op zijn beurt hulde
eraan, door zijn blik op het heden te richten. Via dit werk wordt de medaille een object van overdracht: het vertelt over een onafhankelijkheid in beweging, gevormd door geschiedenis, dialoog en een duurzame vriendschap tussen twee naties.

VOORZIJDE

⁣⁢De voorstelling toont een veldslag, in de stijl van Eugène Delacroix's "Vrijheid leidt het volk"
, gestructureerd rond drie centrale figuren. Op de voorgrond ontvouwt zich een allegorische vrouwelijke figuur, herkenbaar aan haar stralende kroon en vloeiende gewaad. Als belichaming van de Vrijheid leidt zij de mars en zwaait met een vlag.
In het centrum van de compositie staat George Washington, de stichtende figuur van de Amerikaanse natie, met een zwaard. Rechts van hem heft de markies de La Fayette op zijn beurt een wapen, wat de gezamenlijke inzet en de strijd voor vrijheid benadrukt.
Op de achtergrond herinnert een landschap met soldaten aan de historische context van de strijd voor onafhankelijkheid en plaatst de scène in de tumult van de gevechten die de geboorte van de natie hebben gevormd.⁤⁣

KEERZIJDE

De compositie brengt verschillende lagen van de Amerikaanse geschiedenis samen, ontvouwd in een
circulaire beweging, met de klok mee. Op de achtergrond tekent zich
L'Hermione, de fregat waarmee de markies de La Fayette naar Amerika kon reizen, een directe verwijzing naar de Franse steun voor de strijd voor onafhankelijkheid. De data 1776–2026, ingebed in de compositie, leggen een verband tussen de proclamatie van de onafhankelijkheid en de 250e verjaardag ervan.
Rechts vallen twee profielen op: die van George Washington en de markies de La
Fayette, stichtende figuren van de Amerikaanse onafhankelijkheid en symbolen van de Frans-Amerikaanse alliantie. Hun bustes, naar de horizon gericht, suggereren een gedeelde visie en een gezamenlijke constructie die in de tijd is verankerd.
In het onderste deel van de voorstelling introduceert een hoed en een helm uit de Eerste en
Tweede Wereldoorlog een andere temporaliteit: ze roepen de continuïteit van de inzet op, de gezamenlijke gevechten en de hernieuwde allianties gedurende de 20e eeuw.
Links torent het Vrijheidsbeeld, ontworpen en geassembleerd in Frankrijk, uit als een oriëntatiepunt.
visuele en symbolische zin, die de idealen van vrijheid en emancipatie belichamen. Het geheel van de voorstelling toont zo een onafhankelijkheid die verankerd is in de lange termijn.