„Darlehenskassenscheine” były banknotami emitowanymi w latach 1914–1922 przez Reichsschuldenverwaltung (administrację długu Rzeszy). Były używane do czasu hiperinflacji w 1923 roku. Banknoty te nie miały obiegu prawnego, ale musiały być akceptowane przez wszystkie kasy publiczne. Ich wartość była gwarantowana przez pożyczki zabezpieczone aktywami przemysłowymi i rolnymi. Nawet bez obiegu prawnego, Darlehenskassenscheine stanowiły de facto szeroko używaną walutę równoległą do marki złotej podczas I wojny światowej i na początku Republiki Weimarskiej.

Zdjęcie nieobjęte gwarancją