„Piąta Republika Francuska”

Wiązka liktorska przedstawiona tutaj jest symbolem głęboko zakorzenionym w historii Rzymu, który stał się emblematem Piątej Republiki Francuskiej. Tradycyjnie liktor był urzędnikiem publicznym starożytnego Rzymu odpowiedzialnym za noszenie wiązek rózeg związanych wokół topora. Symbol ten uosabiał autorytet urzędnika i jego zdolność do karania lub ochrony.

Narodziny i rozwój Organizacji Narodów Zjednoczonych wzmocniły potrzebę symbolizowania Republiki Francuskiej przez emblemat. Rzeczywiście, kiedy zbudowano salę Zgromadzenia Narodów Zjednoczonych w Nowym Jorku, każdy kraj musiał być reprezentowany przez pieczęć. W 1953 roku zebrała się komisja w Ministerstwie Spraw Zagranicznych, aby zdefiniować emblemat Francji, który miał znaleźć się w sali Zgromadzenia Narodów Zjednoczonych w Nowym Jorku. Komisja przyjęła projekt artysty Roberta Louisa, który brzmi następująco: „na błękitnym tle wiązka liktorska umieszczona w słup, na dwóch gałęziach dębu i oliwki, ułożonych na krzyż, wszystko złote, związane wstęgą tego samego koloru, z dewizą w literach czarnych: Wolność, Równość, Braterstwo”.

Wiązka liktorska, używana w kontekście Piątej Republiki, składa się z topora otoczonego wiązkami rózeg. Jest często kojarzona z prezydentem Republiki Francuskiej i jest przedstawiana na oficjalnych insygniach, takich jak medale prezydenckie. Symbol ten przypomina o autorytecie państwa i władzy wykonawczej prezydenta w zarządzaniu sprawami narodowymi. Centralna część motywu przedstawia wiązki złożone z długich i cienkich gałęzi związanych wokół topora rzemieniami. Wiązki są pokryte tarczą, na której wygrawerowane są inicjały RF (République française). Gałęzie dębu i oliwki otaczają motyw. Dąb symbolizuje sprawiedliwość, oliwka pokój.