Historia Malty jest bogata w zwroty akcji i przełomowe wydarzenia. Jednym z najbardziej fascynujących okresów w jej przeszłości było przybycie Francuzów w 1798 roku, kiedy to wyspa Rycerzy Zakonu Świętego Jana stała się w zasadzie wyspą Napoleona. Ta karta maltańskiej historii jest pełna zdrady, podboju, rewolucji i oporu.
Pod koniec XVIII wieku Napoleon Bonaparte podbił już znaczną część Europy kontynentalnej. Malta, położona na skrzyżowaniu Morza Śródziemnego, była cennym atutem strategicznym. W 1798 roku Napoleon zarządził wyprawę do Egiptu i aby zabezpieczyć swoje tyły, rozważał przejęcie kontroli nad Maltą.
9 czerwca 1798 roku francuska flota pod dowództwem generała Bonaparte i admirała Brueysa wylądowała na Malcie. Rycerze Zakonu, osłabieni przez lata upadku i wewnętrzne spory, zostali zaskoczeni. Po napiętych negocjacjach Rycerze zgodzili się pokojowo poddać, a Malta przeszła w ręce Francuzów bez rozlewu krwi.
Przybycie Francuzów zapoczątkowało okres wstrząsów na Malcie. Francuscy rewolucjoniści zainspirowali niektórych Maltańczyków do powstania przeciwko francuskim władzom. Francuzi skonfiskowali również dobra Kościoła, co podsyciło niezadowolenie wśród głęboko religijnej, katolickiej ludności Malty.
Opór organizuje się szybko. 2 września 1798 roku Maltańczycy, z pomocą Brytyjczyków, zbuntowali się przeciwko Francuzom. Powstanie było krwawe, ale Maltańczykom udało się wygnać Francuzów z miast i zmusić ich do wycofania się do stolicy, La Valletty. Oblężenie La Valletty trwało kilka miesięcy. Francuzi stawiali zaciekły opór, ale sytuacja stawała się coraz bardziej beznadziejna. Ostatecznie, 4 września 1800 roku, Francuzi skapitulowali, kończąc swoje rządy na Malcie.
Francuska okupacja Malty w latach 1798-1800 wywarła trwały wpływ na wyspę. Pozostawiła ślady w kulturze, architekturze i polityce Malty.
Odkryj monetę kolekcjonerską z okazji rocznicy przybycia Francuzów na Maltę tutaj.